تازه ترین خبر های نجوم....
تصویری شگفت انگیز و عمیق از صورت فلکی دب اکبر که شما را به اعماق
این منطقه از آسمان می برد
نکته مهم و استثنایی این تصویر در آشنایی نمای ظاهریش نیست بلکه در
این امر نهفته است که شما می توانید در نسخه با کیفیت تر این تصویر با افزایش
بزرگنمایی جزییات بی نظیری از اجرام غیر ستاره ای از جمله از اجرام فهرست مسیه
موجود در این ناحیه آسمان نظیر M51، M101، M40،M109
، M108 و M107 و همچنین نمایی بی نظیر از سحابی جغد را که در حقیقت یک سحابی سیاره
نما است را به وضوح مشاهده کنید (برای پیدا کردن سحابی جغد کنار کهکشان M97 را جستجو کنید).
عکاس این تصویر رخلیو برنال آندریو متولد اسپانیا است و برای 22 سال
است که در ایالات متحده زندگی می کند. کار حرفه ای او مدیریت یک شرکت کوچک
اینترنتی است که در سال 200 تاسیس کرده است.
ديدن اين تصوير بسيار زيبا را از دست ندهيد !
براي دانلود تصوير با حجمي در حدود 7 مگابايت روي لينك زير كليك كنيد:
http://apod.nasa.gov/apod/image/1106/2011-05Andreo_BigDipper7k.jpg یک خوشه ستاره ای کروی در صورت فلکی جاثیان . این خوشه ستاره ای در فاصله ی ۲۵ هزار سال نوری از ما شروع می شود و گستره ای به وسعت ۱۵۰ سال نوری را پوشانده است. ستارگان در مرکز آن چنان به هم نزدیکند که در مکعبی به اندازه تنها ۳ سال نوری می توان ۱۰۰ ستاره یافت مقایسه کنید با خورشید خودمان که نزدیک ترین ستاره به آن ۴۰۰۰ سال نوری فاصله دارد. .شکل گیری گردباد دیان برفراز سواحل شمال غربی استرالیا Credit: ESA/NASA این تصویر تازه منتشر شده کهکشانی بزرگ به نام UGC 1810 را نشان می دهد که تحت تأثیر نیروهای کشندی کهکشان همدم خود به نام UGC 1810،که در پایین دیده می شود،شبیه به یک گل رز شده است. در این عکس که توسط مشاهده گر فضایی هرشل در طول موج مادون قرمز گرفته شده است ،رشته های فشرده ای از گاز در ابر بین ستاره ای IC 5146 قابل مشاهد است.ستارگان در امتداد این رشته ها تشکیل می شوند.منطقه آبی مهد تشکیل ستاره ها به عنوان پیله ابری نامیده می شود. این عکس توسط ESA مشاهده گر فضایی هرشل در طول موج های 70،250،500 میکرون گرفته شده است. تلسکوپ هرشل مشخص می کند که گاز بین ستاره ای دارای شبکه ای از رشته های ابری درهم هستند.هرکدام از این رشته ها تقریباً پهنای همسانی دارند،ممکن است این ها نتیجه صداهای قوی درون کهکشان راه شیری ما باشند. رشته های بسیار بزرگ به طول ده سال نوری در فضا گسترده شده اند و هرشل نشان داده است که ستارگان جدید اغلب در قسمت های غلیظ تر آن ها یافت می شوند.عکس یکی از این رشته ها در منطقه Aguila توسط هرشل گرفته شده است،دارای خوشه ای از حدوداً 100 ستاره نوزاد می باشد. این چنین گازهای بین ستاره ای توسط سایر ماهواره های مادون قرمز قبلاًمشاهده شده است،اما هرگز به وضوحی که پهنای آن ها اندازه گیری شود دیده نشده بودند. اکنون هرشل نشان می دهد که صرفنظر از درازا و غلظت آنها تقریباً پهنای همسانی دارند.این گروه استنباط نمودند که صداهای قوی حاصل از انفجار ستارگان که از درون ابرها عبور می کنند،انرژی از دست داده و نهایتاً پراکنده شده و این رشته ها و مواد فشرده شده را به جای می گذارند یا بوجود می آورند. http://www.nasa.gov/mission_pages/herschel/herschel20110413.html دوربین مادون قرمز کاوشگر یا WISE این عکس را از ستاره Alpha Camelopardalis گرفته است. nasa/jpl_cultech بعضی از رانندگان محدودیت سرعت را رعایت می کنند حال آنکه سایرین در هر جاده ای بخصوص اتوبان با سرعت باد حرکت می کنند،بعضی از ستارگان در فضا سریعتراز سایر ستارگان حرکت می کنند.دوربین مادون قرمز میدان وسیع کاوشگر نقشه بردار یا WISE این عکس را از ستاره آلفا کاملوپاردالیس یا Alpha Cam گرفته است،در بیان ستاره شناسی،سرعت گرفتن در آسمان مثل یک موتور سیکلت ران است که با سرعت در ساعت پر ترافیک حرکت می کند.ستاره ابر غول Alpha Cam روشنترین ستاره در میانه این عکس است.از یک طرف توسط ابری از غبار و گاز کمان مانند احاطه شده است – یک توده کمان شکل – که از دیدگاه مادون قرمز،قرمز رنگ است. در اواخر ماه مارس سفینه فضایی زمین گرد سویفت ناگهان متوجه یک انفجار پر انرژی اشعه گاما از ستاره ای بنام (GRB 110328A) گردید. این کشف مانند بمبی در جهان صدا کرد و در نتیجه شمار زیادی از رصد خانه های بزرگ زمینی تلسکوپ های خود را به سمت این انفجار نشانه گرفتند. وقتی همان منبع بعد از 45 دقیقه دوباره روشن شد، همه فهمیدند که این رویداد یک انفجار معمولی اشعه گاما نیست. 12 ساعت بعد از هیاهو و انفجار در فضا، اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ 2.5 متره نوری نوردیک یک سلسله رصد های مشترک را با یک تلسکوپ نوری دیگر در طول موج های میانه آغاز نمودند. يكي از داستانهاي جالب اي كيو سان كه چندين بار آن را تجربه كردهام، مربوط به مسابقهاي بود كه در آن اي كيو سان بايد در مسابقهي "تخم مرغ چرخاندن" شركت ميكرد. قابل پيشبيني بود كه دانشمند كوچك داستان ما، برندهي مسابقه ميشد. او بر خلاف ديگران، تخم مرغهايش را پخت و همين باعث شد كه آنها بسيار بيشتر از تخممرغهاي خام رقبا بچرخند. پختن كه نه، اما سفت شدن يا "جامد بودن" يك جسم باعث تفاوتي چشمگير در چرخشش به دور خود و حتا به دور جرم ديگري در مدار ميشود.حالا اگر شما ستارهشناس باشيد و داستان اي كيو سان را ديده باشيد (يا از فيزيك ِ اين داستان آگاه باشيد) به راحتي ميتوانيد تشخيص دهيد كه فلان جرمي كه در حال چرخش است، مايع است يا جامد. درستتر بگوييم: آيا درون این جرم يا بخش بزرگي از درون آن مايع است يا خير. زلزله ژاپن ممکن است طول روز راکاهش داده و محور زمین را حرکت داده باشد. یازدهم مارچ 2011 زلزله بزرگ در ژاپن ممکن است طول روز های زمین را کوتاه نموده و محور زمین را جابجا کرده باشد. یازده مارچ،زمین لرزه ای به شدت 9 در مقیاس ریشتر در ژاپن ممکن است طول روز زمینی را کاهش داده ومحورآنرا جابجا کرده باشد.اما وحشت نکنید شما تفاوت را درک نخواهید کرد. بابکارگیری یک نقشه بردار زمینی ایالات متحده آمریکا برآورد شد که چه میزان گسل مسبب لغزش و جابجایی است.دانشمند محقق ریچارد گراس از آزمایشگاه پرتاب موشک ناسا - پاسادنا – کالیفرنیا یک مدل پیچیده را برای محاسبه مقدماتی این که چگونه زلزله ژاپن – پنجمین زلزله بزرگ از 1900 – روی چرخش زمین اثر کرده است بکاربرده.محاسبه وی گویای این است که زلزله ژاپن از طریق تغییر پراکندگی جرم زمین سبب شده است که زمین مقدار کمی سریعتر چرخش کند و طول روز را به اندازه 8/1 میکرو ثانیه (یک میکرو ثانیه برابر است با یک میلیونیم ثانیه) کوتاه نماید. محاسبات همچنین نشان می دهد که زلزله ژاپن جایگاه محور تعادل زمین (محوری که جرم زمین حول آن متعادل است) را حدود 17 سانتیمتر (5/6 اینچ) به سمت طول جغرافیایی شرقی 133 درجه جابجا کرده است.محور تعادل را با محور جغرافیایی شمال جنوب اشتباه نکنید.این دو حدود 10 متر (حدود33پا) با هم فاصله دارند. این جابجایی در محور تعادلی زمین باعث می شود که چرخش زمین به میزان کمی متفاوت گردد،اما سبب جابجایی محور زمین در فضا نمی شود.فقط نیروهای خارجی مثل کشش جاذبه ای خورشید،ماه و سیارات می توانند اینکار را انجام دهند.
آغاز توفانی به بزرگی نیمی از سیاره زمین وقوع توفانی عظیم در سیاره زحل منجر به
شکل گرفتن "لکه بزرگ سفید" و رعد و برقهایی 10 هزار برابر شدیدتر از رعد
و برقهای زمینی در این سیاره شده است.
وقوع این توفان در زحل منجر به ایجاد "لکه سفید بزرگی" بر روی سطح سیاره
زحل شده است که امکان دیدن آن از روی زمین نیز وجود دارد.
رصدهایی که توسط فضاپیمای کاسینی انجام گرفته به همراه رصدهای انجام شده توسط
تلسکوپهای زمینی نشان دهنده مناظری از رعد و برقهای فرازمینی هستند، رعدهایی که با
سرعت 10 بار در ثانیه بر فراز زحل ایجاد شده اند.
لکه های سفید بزرگ به این دلیل چنین نامگذاری شده اند که بزرگی آنها به اندازه ای
است که می توان هر سی سال یکبار آنها را با استفاده از تلسکوپهای زمینی مشاهده
کرد.
این توفان از دسامبر گذشته آغاز شد، زمانی که کاسینی و تعدادی از تلسکوپهای زمینی
شاهد روند تکامل این توفان بر روی زحل بودند. به گفته اخترشناسان توفانهای
"لکه های بزرگ سفید" که 10 برابر بزرگتر و شدیدتر از توفانهای عادی به
شمار می روند، بسیار نادر بوده و در هر سال زحلی یکبار رخ می دهند. (یک سال زحل
برابر 29.5 سال زمینی است.)
بر اساس گزارش اسپیس، این ششمین باری است که این رویداد از سال 1876 تا کنون با
آغاز بهار در نیمکره شمالی این سیاره، مشاهده شده است.
طول و عرض جغرافیایی این توفان به ترتیب 16 هزار و 800 و 9 هزار و 900 کیلومتر
بوده است، این به آن معنی است که بزرگی این توفان می تواند نیمی از زمین را پوشش
دهد.
بررسی صفحات عکاسی که با تلسکوپ 100 اینچی در رصد خانه مُنت ویلسون گرفته
شده بود در دههی 1920 به اِدوین هابل کمک کرد تا با تعیین فاصلهی سحابی آندرومدا
به صورت قطع اثبات کند کهکشانهایی دیگری خارج از راه شیری وجود دارند. در سمت
راست-پایین تصویر حاشیه نویسی او بر روی تصویر تاریخیاش را مشاهده میکنید که در
کنار تصویری از روی زمین و تصویر تلسکوپ فضایی هابل که نزدیک به 90 سال بعد ثبت شده
قرار گرفته است. هابل با مقایسه صفحات مختلف در پی پیدا کردنِ نواختر ،ستارههایی
که ناگهان چند برابر روشنتر میشوند، در آنها بود. او تعدادی از آنها را در این
صفحه عکس پیدا و با حرفN مشخص کرده است. مدتی بعد او با دریافتن این که ستارهای که
در گوشه سمت راست بالای تصویر، در میان دو خط، علامت گذاری شده است یک ستارهی
متغییر از نوع قیفاووسی است روی حرف N آن خط کشید و حروف VAR! به معنی متغیر را
نوشت. به کمک فعالیتهای ستارهشناسی از هاروارد، هنریتا لویت، قیفاووسیها با
استفاده از ضربان متغیر و پشت سرهمشان به عنوان شمعی برای اندازهگیری فاصله
استفاده میشدند. شناسایی چنین ستارهای به هابل کمک کرد تا نشان دهد آندرومدا نه
تنها خوشهی کوچکی از ستارگان و گاز در داخل کهکشان ما نیست بلکه خود یک کهکشان
بزرگ در فاصلهی قابل توجهی از راه شیری است. اکتشافات هابل باعث به وجود آمدن
تصور امروزی ما از جهانی پر از کهکشان شده است.
برای دیدن تصویر بزرگ تر روی
لینک زیر کلیک کنید:
:ادامه مطلب:
:ادامه مطلب:
:ادامه مطلب:
:ادامه مطلب:
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت